کار کودکان
0

۲۲ خرداد | روز جهانی مبارزه با کار کودکان

 

آخرین برآوردهای جهانی نشان داده اند که ۱۵۲ میلیون کودک (۶۴ میلیون دختر و ۸۸ میلیون پسر) در سراسر جهان درگیر کار کودکان هستند، که این تعداد یک کودک از بین هر ده کودک را در سراسر جهان شامل می شود. هفتاد و یک درصد کودکان کار در بخش کشاورزی فعال هستند. تقریبا نیمی از این کودکان کار (۷۳ میلیون کودک) کارهای خطرناکی دارند که مستقیما سلامت، ایمنی و رشد اخلاقی شان را به خطر می اندازد. کودکان شاغل، معیاری وسیع تر که هم شامل کودکان کار و هم کودکان بالای سن قانونی کار می شود، ۲۱۸ میلیون نفر را دربر می گیرد. کار اجباری (نوعی بدتر از کار کودکان) ۴٫۳ میلیون نفر از کودکان را گرفتار کرده است. 

بدترین اشکال کار کودکان

فعالیت هایی که براساس کنوانسیون شماره ۱۸۲، بدترین اشکال کار کودک محسوب می شوند، به ترتیب زیر است: 
• بردگی یا فعالیت های مشابه همچون خرید و قاچاق کودکان، بندگی رهنی یا اجبار به خدمت در قبال دین و کار اجباری یا تحمیلی (شامل استخدام اجباری کودکان برای استفاده های نظامی) 
• استفاده یا ارائه کودکان برای روسپی‌گری یا پورنوگرافی 
• استفاده یا ارائه کودکان برای فعالیت‌های نامشروع همچون تولید و قاچاق دارو (مواد)
• «کار خطرناک» یعنی کاری که به خاطر ماهیت یا شرایط انجام آن، با احتمال آسیب به سلامت، ایمنی یا اخلاقیات کودک همراه است. 
این دسته از کارها شامل کارهایی است که کودک را در معرض سوء استفاده یا سوء رفتار قرار می‌دهد، کارهایی که در اعماق زمین یا عمق آب ها انجام می شوند، کارهایی که در ارتفاعات بالا یا در فضاهای محدود انجام می‌گیرند، کارهایی که با تجهیزات یا ابزارآلات خطرناک سروکار دارند، کارهایی که در محیط ناسالم انجام می شوند یا با مواد خطرناک مرتبط‌ اند یا هر کار دیگری که در شرایط سخت صورت می‌گیرد. ساعات کاری طولانی یا محدود شدن به اجازه کارفرما، جابجایی بارهای سنگین یا کار اجباری درشب نیز در این دسته جای می‌گیرند. 
کار کودکان
دو نوع از بدترین اشکال کار کودکان 
بسیاری از افراد و سازمان‌های بین‌المللی بزرگ بین بدترین اشکال فعالیت «براساس تعریف» که «بدترین اشکال مطلق نیز خوانده می‌شوند» و بدترین اشکال فعالیت «به واسطه شرایط » (یعنی کار خطرناک) تمایز قائل می شوند. بدترین اشکال «براساس تعریف» معمولا کارهای غیرقانونی هستند که برای بزرگسالان هم غیرقابل قبول‌اند. این دسته شامل همه فعالیت هایی است که صرف‌نظر از اقداماتی که برای بهبود شرایط آنها انجام می‌شود، به هیچ وجه از دسته بدترین اشکال خارج نمی‌شوند. مثلا، هیچ تغییر قابل تصوری در شرایط کاری قادر نیست سوءاستفاده های جنسی تجاری از کودکان یا استفاده از کودکان در پورنوگرافی را به فعالیتی قابل قبول و مشروع تبدیل کند.  
در سطح بین‌المللی توافق شد که سه دسته اول از فهرست بالا- بردگی، قاچاق، بندگی رهنی و دیگر اشکال کار اجباری (شامل استخدام اجباری کودکان برای استفاده‌ در مناقشات نظامی)، استفاده از کودکان برای روسپی‌گری یا پورنوگرافی و فعالیت‌های نامشروع- به عنوان فعالیت‌هایی در نظر گرفته شوند که مستقیما در کنوانسیون شماره ۱۸۲ برای همه کودکان زیر ۱۸ سال تعریف و ممنوع شمرده می‌شوند. هیچ کشوری نمی تواند در سطح ملی در خصوص این که استفاده از کودکان برای روسپی‌گری باید از بدترین اشکال کار کودک محسوب شود یا نه، تصمیم‌گیری کند. بنابراین، این دسته «براساس تعریف» بدترین اشکال شمرده می شوند. 
در مقابل، کارهایی که در ردیف چهارم به عنوان کارهای مخاطره آمیز دسته‌بندی و ممنوع شده اند، باید در سطح ملی تعریف شوند. بنابراین این کارها، «برحسب شرایط» بدترین اشکال محسوب می شوند. به علاوه، برخی از آنها فعالیت‌هایی هستند که با تغییر شرایط قابل بهبودند. اگر در حال حاضر سلامت و ایمنی کودکان را به خطر می اندازند، می توان در برخی موارد با تغییر شرایط کار، این خطرات را برطرف کرد. یک مثال خوب در این زمینه، نوجوانان بالاتر از حداقل سن کار است که در شرایط خیلی مخاطره آمیز یا پرزحمتی، مشغول به کارند. اگر یک نوجوان بدون محافظ‌های ایمنی، با ماشین‌آلات کارخانه کار کند، در این صورت سوار کردن یک قطعه محافظ بر روی ماشین، خطر کار با آن را از بین می‌برد. 

چند نمونه از بدترین اشکال کار کودک 

از بدترین اشکال کار کودک انجام فعالیت های خطرناک در کارخانه، کار در معدن، خرد کردن سنگ، غواصی در اعماق دریا، کار ساختمانی در ارتفاعات بالا، زباله‌گردی یا جمع‌آوری زباله یا حمل بارهای سنگین است. با این حال، نباید کارهایی که هیچ آسیب فیزیکی بر حای نمی گذارند اما با احتمال آسیب به سلامت فیزیولوژیکی کودک همراه هستند یا رشد اجتماعی یا ذهنی او را متوقف می کنند، فراموش کرد. چند نمونه از این نوع کارها شامل موقعیت هایی است که در آن کودک در معرض آزارهای زبانی قرار می گیرد، برای تولید چیزی تحت فشار قرار می گیرد یا مجبور به انجام رفتارهای بزرگسالان (نوشیدن الکل، سیگار کشیدن، شرط بندی) می شود و یا جدا از همسالان کار می کند. 
این فعالیت ها با یکدیگر متفاوت اند و هر کدام خطرات مخصوص به خود را دارند، اثرات خاصی بر سلامت کودکان برجای می گذارند و عواقب فیزیولوژیکی و اخلاقی خاصی برای کودک دارند. در بسیاری از موارد کودکان، یا دست کم کودکان کم‌‌سن و سال تر، به هیچ عنوان نباید چنین کارهایی انجام دهند. قوانین مربوط به مشاغل مختلف از کشوری به کشور دیگر متفاوت است و به طور کلی، سن رسمی برای ترک مدرسه در هر کشور، سنی است که در آن کودک می تواند شروع به کار کند. متاسفانه، بسیاری از کشورها برای انجام کارهای خطرناک، سن خاصی تعیین نمی کنند و بسیاری از کودکان در این زمینه مشغول به کار می شوند. 

“کار خطرناک”

کار خطرناک و “مخاطره آمیز” و “بدترین اشکال کار کودک فارغ از شرایط کار در هر بخشی از جهان مشاهده می شود. دامنه این حوزه، هشدار دهنده است. بیش از دو سوم از کل کودکان کار در قالب بدترین اشکال کار مورد بهره کشی قرار می گیرند. این کارها نه تنها فی نفسه به کودکان آسیب می زنند، بلکه کارهایی هستند که عمدتا توسط کودکان آسیب پذیر انجام می گیرند. 
بنابراین، حذف بدترین اشکال کار کودکان یکی از الویت های اصلی و فوری است که باید در سطح ملی و بین المللی در پیش گرفته شود. این واقعیت که کنوانسیون شماره ۱۸۲ با سرعت هر چه تمام تر به تصویب مقامات رسید، نشان می دهد که کشورها در سرتاسر جهان این واقعیت را پذیرفته اند. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *